Skip to main content

தாய்த் தமிழ்ப் பள்ளியின் 8-ஆம் ஆண்டு கலை விழா

Thaai Tamil School - Dance Practice


தமிழ்ச் சூழலில் வளர்ந்த நாம், ஆங்கிலம் கற்றுக்கொள்ள பட்ட கஷ்டமெல்லாம் கொஞ்சமே! அங்கேயாவது ஆங்கிலம், பள்ளியில் ஒரு பாடமாக நமக்கு இருந்தது. ஆஸ்ட்ரேலியாவில் தமிழ் மொழி கற்பது என்பது 'கங்காரு வாலில் சடை பின்னுவது' மாதிரி (ச்சும்மா சொல்லி வைப்போம்...கங்காரு வந்து சண்டை போடப்போகுதா, என்ன?!). ரொம்ப, ரொம்பக் கஷ்டம். தன்னார்வலர்களால் நடத்தப்படுத்தும் பகுதி நேர தமிழ்ப் பள்ளிகள் (தாய்த்தமிழ்ப்பள்ளி, பிரிஸ்பன் தமிழ்ப் பள்ளி) இருப்பதால், எங்கள் குழந்தைகள் தமிழ்க் கற்க உதவியாய் இருக்கிறது.

 ஆங்கிலச் சூழலில் வாழும் இவர்களுக்கு, வீட்டுக்கு வெளியே தமிழ் பேச/கற்க வாய்ப்புகள் வெகு சொற்பம். நாங்கள் பேசுவதைக் கேட்பது, எங்களிடம்/தமிழ் நண்பர்களிடம் பேசுவது மூலம் கற்றுக்கொள்கிறான், விஷ்ணு. பெரும்பாலான தமிழ்ப் படங்களின் வன்முறை, சிறுகுழந்தைகளுக்கு ஏற்றதல்ல என்பதால் நாங்கள் விஷ்ணுவுக்கு தமிழ்ப் படங்களைக் காண்பிப்பதில்லை. காரில் (நல்ல) தமிழ்ப் பாடல்கள் கேட்பது உண்டு; காதில் கேட்கும் வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்வான்.

 முதலில் எங்களின் விருப்பத்தாலும், வற்புறுத்தலாலும் தமிழ்ப்பள்ளிக்கு சென்று, பின் அவனாகவே ஆர்வத்துடன் தமிழ் வகுப்புக்கு செல்ல தொடங்கினான். வார இறுதியின் இரண்டு நாட்களில், அரை நாளை அர்ப்பணிப்பு செய்தல் பெரிய செயல். எங்கள் குழந்தைகள், செய்கிறார்கள்; நாங்களும்தான், செய்றோம்! ஆனா, அவங்க அரைநாள் விளையாட்டைத் தியாகம் செய்து, சலிக்காமல் வருகிறார்களே!!. தாய்த் தமிழ்ப் பள்ளியின் ஆண்டு விழா அக்டோபர் 19-ம் தேதி நடைபெற உள்ளது. ஆடல், பாடல், பேச்சு, நாடகம் என்று பல திறமைகளை வெளிப்படுத்த குழைந்தைகள் தயாராகி வருகிறார்கள்.

 தமிழ்நாட்டில், தமிழ் மீடியத்தில் படித்த என்னையெல்லாம் 'ஆங்கில ட்ராமாவில் நடிக்க வா' என்று யாராவது அழைத்திருந்தால், சிக்கன் குனியா, மட்டன் குனியா என்று ஆண்டு விழா முடியும் வரை ஸ்கூலுக்கு மட்டம் போட்டிருப்பேன். இவர்கள் துணிச்சலாக பயிற்சி எடுத்து, பார்வையாளர்கள் கூடிப் பார்க்க, லைவ்-ஆக மேடையில் ஏறி, பேசி நடிக்க இருக்கிறார்கள். நீங்களும் வந்து பார்த்து, கை தட்டி உற்சாகப்படுத்துங்கள்

அதிலும் டான்ஸ் பயிற்சி/ரிகர்ஸலில் இந்த வாண்டுகள் பண்ணும் அட்டகாஸம் இருக்கே... டான்ஸ் மாஸ்டர்களின் நிலை...ரொம்பவே பரிதாபம்ப்பா! சினிமா பாட்டுக்கு டான்ஸ் ஆடறதுதானே, என்ன பிரமாதம் என்று யாரவது சொல்லட்டும்..எங்க பள்ளியில ஒரு வாண்டு குரூப்பை தருகிறோம்...ஒரு ஸ்டெப் எல்லாரையும் சேர்ந்து பண்ண சொல்லி குடுத்து ஆட வைங்களேன் பார்ப்போம்!

 -திரு 

மற்ற பதிவுகள் https://www.facebook.com/hashtag/ஆஸிதமிழன்

 #தாய்த்தமிழ்ப்பள்ளி #தமிழ்ப்பதிவு #ஆஸ்ட்ரேலியா #ஆஸிதமிழன் #ஆஸ்திரேலியா #ஆஸ்திரேலியவாழ்க்கை

Comments

Popular posts from this blog

அவர்களும், நானும்!

அவர்கள்: “என்னங்க... உங்க வீட்டு டிவி ரொம்ப சிறுசா இருக்கு?” நான்: எங்க வீட்ல பெருசா இருக்கிற 170 இன்ச் புத்தக அலமாரி-யை கவனிச்சீங்களா? அவர்கள்: “XYZ (Private School) பள்ளிக்கூடந்தான் (or ABC டீச்சர்தான்) பெஸ்ட் , என் பொண்ணு அங்கதான் படிக்கிறா..நீங்களும் உங்க பையன அங்க சேத்துடுங்களேன்” நான்: ஸ்கூல் பீஸ் கட்டறீங்கன்னா, இப்பவே நாங்க ரெடி!  அவர்கள்: “கார் வேற பழசாயிடுச்சு, வேற வாங்கிடுங்களேன்..” நான்: நீங்க எப்ப அனுமதி கொடுப்பீங்கன்னுதான், பணப்பையோட காத்துக்கிட்டிருந்தோம், தோ கிளம்பிட்டோம்! அவர்கள்: “வாங்கறதுதான் வாங்கறீங்க..புது காராவே வாங்கிடுங்களேன்...”  நான்: நீங்களே ஒண்ணு வாங்கி கொடுத்துடுங்களேன், நன்றியோடு வாங்கிக்கிறோம். கேஷா... கார்டா... ப்ரோ? அவர்கள்: "வெயிட் குறைக்கிறதெல்லாம் பெரிய மேட்டரே இல்ல ப்ரோ...டெய்லி வெறும் வயித்தில 'ஹாட் வாட்டர் + லெமன் ஜூஸ்' 45 நாள் விடாம குடிங்க.. வேற ஒண்ணும் செய்ய தேவையில்லை...சூப்பர்-ஆ ஸ்லிம் ஆயிடுவீங்க" நான்: வெயிட் குறைக்கிறதுக்கு டிப்ஸ் கேட்டனா நான்...? நான்: “உங்க பையனுக்குத் தமிழ் படிக்க சொல்லிக்

பறவையே, எங்கு இருக்கிறாய்!

TLDR; If you merely wish for something and do nothing, you may not get it. If you seek with intent, the universe will bring it to you.   முன்னொரு காலத்துல கிம்ப்பியில் (Gympie, QLD) வாழ்ந்தப்ப, ஒரு நாள் காலங்காத்தால 6 மணிக்கு கொக்கரக்கோன்னு கோழி கூவறதுக்கு முன்னால, அந்த பறவையோட பாடலை முதல் முதலாக் கேட்டேன். குரல் ரொம்ப நல்லாவும், பாட்டு வித்தியாசமாவும் இருந்ததால, என்ன பறவையா இருக்கும்னு தூக்கத்தை மறந்து யோசிச்சேன். அந்தப் பறவை எப்படி இருக்கும்னு பார்க்க ஆசையா வந்துந்துச்சு. (கவிதை மொழியில் யாரோ ஒரு பெண்ணை உருவகப்படுத்தல ப்ரோ; சத்தியமா பறக்கிற பறவையேதான்!) அப்புறம், காலைப்பசி வந்ததும், ஆர்வம் பறந்துபோய், இன்னொரு நாள் பாத்துக்கலாம்னு, மூக்கு புடிக்க சாப்டுட்டு, ஆபீஸ் போய்ட்டேன். இது சில, பல நாட்கள் தொடர்ந்தது. பாக்காமலே, அந்த பறவை மேல ஒரு ‘இது’. இதுன்னா, ஒரு ஆர்வம். ஒரு நாள், அந்தப் பறவையை அடையாளம் காண முடியுமான்னு ஆபீஸ் நண்பரிடம், கேட்டேன். ‘பார்க்க எப்படி இருந்துச்சு?’ன்னு அவர் கேக்க;   ‘பார்க்கவே இல்லையே!’ நான் சொல்ல;  ‘குரல் எந்த மாதிரி பேட்டர்ன்’ன்னு திரும்ப அவர் கேட்க,  அடுத்த பதின

கல் தோன்றி, மண் தோன்றா

  “கல்  தோன்றி,  மண் தோன்றா காலத்தே முன் தோன்றிய மூத்தகுடி தமிழ்க் குடி”  இந்த Punch  Dialogue-ஐ  சொல்லி ஆரம்பிக்கப்பட்டு, கைதட்டல் வாங்கிய தமிழ்ப்  பேச்சுகள் தமிழ் மேடைப் பேச்சு வரலாற்றில் மூவாயிரம் கோடியே முன்னூற்று முப்பத்து மூணு இருக்கும்.   முனைவர் கண்ணபிரான் ரவிசங்கர் (கரச) எழுதிய ‘ அறியப்படாத தமிழ்மொழி ’ என்னும் புத்தகத்தை  படிக்கும்வரை நானும் ஏதோ ஒரு புலவர்  பிற்காலத்தில் வரப்போற, ‘ஓங்கி அடிச்சா  ஒன்றரை டன்ன்னுடா’க்கு கைதட்டி குதுகலிக்கும் தமிழ் மக்களுக்கு புகழ்ச்சி புடிக்கும்ன்னு இதை எழுதி வைச்சிட்டு போயிட்டாரோன்னு கடந்து போயிருக்கேன்.   அதெப்படி? கல்,  மண் தோன்றுமுன்னே தமிழ்க் குடிமக்கள் பிறந்து விட்டார்களா? இல்ல, தமிழ் மொழி மற்ற மொழிகளை  விட அவ்வளவு பழமையானதா? ன்னு  ஆராய்ச்சி செஞ்சு புத்தகத்தின் முதல் கட்டுரையாக  எழுதி இருக்கார் கரச (https://twitter.com/kryes)   சரி,  எங்கே  இருந்து வந்தது இந்த இரண்டு வரிகள்? ஐயனாரிதனர் என்பவர் எழுதிய புறப்பொருள் வெண்பா மாலை என்ற இலக்கண நூலில் வரும் பாடல்தான் அது.  பொய் அகல, நாளும் புகழ் விளைத்தல் என் வியப்பாம்?  வையகம் போர்த்த, வயங்கு ஒலிநீ